Mostrando entradas con la etiqueta Iker Abal. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Iker Abal. Mostrar todas las entradas

martes, 10 de mayo de 2016

Ingurunea - Iker Abal Zabala

INGURUNEA. Ikusten al duzue erlaziorik ingurunearekin (ingurune administratiboa, ingurune hurbila)?
Eskola Basaurin kokatuta dago, herri handia eta kultura desberdinetako biztanleez osatuta. Eskolak ordea, itunpekoa denez, ikasle gehienak maila sozioekonomiko antzekoa dute eta kultura berdinekoak dira. Esan beharra dago, azken urteotan egoera hau aldatzen joan dela eta kultura desberdinetako ikasleak joan direla.
Hau guztia dela eta, egoera hau, ingurunea eskolaren arteko elkar-eragina irudikatzen dela esan dezakegu. Izan ere, eskolan kultura berdineko jendea dagoenez, bidaia ez da bat-bateko erabakia, helburu zehatz bat dauka: kultura berri bat ezagutzea eskolan dauden kultura aberasteko.
Ikastetxeak itunpekoa izateak badauka ere bere adierazlea nire egoeran; alabaina, ikastetxea ordaintzeko familiek izan behar duten izaera sozioekonomikoa erdi-goi mailakoa izan behar denez, bidaia ordaintzeko diru nahikoa dutela esan genezake.

Kultura - Iker Abal Zabala

KULTURA. Zer nolako kultura mota (balioak, lan egiteko ohiko moduak…) antzeman daitezke gertakizun honen azpian?
Gertakizun honen azpian eskolako balore eta ohitura desberdinak aurkitu genezake. Ohiturei erreparatuz, hauek nire irakaslean antzematen ditut. Izan ere, irakaslea gizon jakintsu eta atsegina zen eta lapurtu zigutenean lasaitasuna eta hurbiltasuna transmititu nahi zuen beraren hitzekin.

Hortaz, irakaslea lan indibidualaz aparte, enpatia eta laguntza sustatu nahi zuenez, nire eskolaren lan ohitura, lan kooperatiboan oinarrituta dagoela esan genezake.
Bestetik, egoeran agertzen ez den arren, irakasteko ohituretan oinarrituz, irakasleek haien irakasteko modua eskolako helburuekin bat zetorrela esan genezake; irakasten zutena gogotsu azaltzen zuten, zalantza guztiak argitzen zituzten, ikasleekin harreman estuak zituzten eta pazientzia handia zeukaten. Amaitzeko, zigorra erabiltzen zuten jarrera desegokiak ikusten zituztenean.

Teknologia - Iker Abal Zabala

TEKNOLOGIA. Zein(tzuk) erlazio bila daite(z)ke kasu honetan?
Egoera kontuan hartzen badugu, ez da teknologiarik agertzen. Izan ere, teknologia justifikatutako ekintza bat da non helburu bat lortzeko balio duena. Gainera, ikasle guztientzako balio du.
Kasu honetan ez dagoenez irtenbide teknikorik lapurretarako; hau da, ez dago erantzun egonkorrik ziurtatzen diguna lapurtutakoa itzuliko digunik, irakasleak ez zuten behar bezala jokatu, inon ez zen agertzen nola jokatu behar zutelako. Diruaren itzulketa bermatuko zuen mekanismorik egongo balitz, ziur asko irakasleek egin egingo zuten.
Bestalde, bidaia bat izanda eta ikasleak irakasleen ardurapean egonda, hauek adi egon behar dira joan diren guztiak bertan egoteko. Horretarako, irakasleek erabili zuten prozedura: "lista pasatzea autobusean sartu baino lehen", teknikoa da. Izan ere, nahiz eta irakasleak edo ikasle taldea aldatu, emaitza berdina izango zen, ikasleen kopurua neurtu.

Egitura - Iker Abal Zabala

EGITURA. Zer esan genezake kasu honetan egituren eraginkortasunari buruz?
Egitura eraginkorra ez dela esan dezakegu, irakasleen helburuak finkatuta egon arren, lapurreta gertatu zelako. Honekin jarraituz, irakasleen rola babestea eta irakastea zen. Hasieratik esaten zuten bezala, bidaia aprobetxatzea, gauza berriak ikastea eta kontuz ibiltzea lapurretekin transmititu nahi zuten.
Gogoratzen dut ere, arazoa (lapurreta) konpondu gabe geratu zela. Itzuli ginenean inork ez zuen arazoari irtenbide positibo bat bilatu, ezta zuzendaritza, ezta hezkuntzako beste profesional batzuk ere. Erantzukizuna batetik bestera pasatzen zuten, inork ardura hartu gabe. Gainera, gurasoak azalpenak bilatu zituzten baina inork ez zien erantzunik eman.

Nire ustez hau guztia gertatu zen eskolaren eta irakasleen prestakuntza faltagatik egoera hauen aurrean. Argi dago, irakasleak eta ikastetxeak ez zekitela hau gertatuko zela baina irtenbide postibo bat bilatu behar zuten, ikasleek haien gauzak berreskuratzeko edo bakarrik lapurtu zieten dirua kobratzeko.

Baliabideak - Iker Abal Zabla

BALIABIDEAK: giza baliabideak, baliabide materialak (espazioa eta material didaktikoa) eta baliabide funtzionalak (denbora, dirua eta prestakuntza). Nola erabili dira kasu honetan?

Hiru baliabide mota:

    Pertsonalak: Hauen artean hurrengoak agertzen dira: Irakasleak, eskolako tutorea eta heziketa fisikoko irakaslea. Haien funtzioa ikasleak kontrolatzea, eta  herrialde berri baten kultura irakastea zen. Honen adibidea ikusi dezakegu Erromako anfiteatroa, David de Miguel Angel… ikusi genuenean. Ikasleak,  DBH 3. mailan geunden ikasleak. Egoeran agertzen ez den arren zuzendaritzak eta gurasoek parte hartzen dute. Gurasoak zuzendaritzara joaten dira, gertatukoari buruz erantzunak bilatzeko.


  • Materialak: Eskola ingurua ez da argi ikusten, ikastetxetik kanpo gertatzen den egoera bat delako. Esan dezaket, Italiako eraikuntzak irakasleek erabiltzen duten material didaktikoa izan daitekeela. Autobusa ere materialen barruan sartu litzateke, eskolarena delako.


    • Funtzionalak: Lapurtu ziguten ia guztia dirua zen, egoeran esaten dudan bezala arropa, mugikorrak, dirua, entzungailuak… Horretaz gain, bidaia, gurasoek ordaindu zuten, hau da, ikastetxeak ez zuen parte hartu gastuetan, bakarrik irakasleen bidaiak ordaindu zituzten. Denborari dagokionez, nire ustez autobusetik jaitsi ginenetik berriro bueltatu ginenerarte igaro zen denbora izango litzateke. Formakuntzari dagokionez, irakasleak ez zuten formakuntza egokia bidaia hauek egiteko eta egoera hauei aurre egiteko, izan ere, arazo larri hau gertatu zenean ez zekiten guztiz ondo zer egin behar zuten.

    Helburuak - Iker Abal Zabala

    HELBURUAK. Ba al du gertatutakoak erlaziorik zentroko helburuekin?
    Egoera honen bitartez, eskolak hainbat helburu dituela ikusi dezakegu: Ikasleriaren erabateko formakuntza, elkarbizitza sustatzea, kultur aniztasuna lantzea eta bermatzea eta errespetu jarrerak garatzea.
    Alde batetik, ikasleriaren erabateko formakuntzari eta kultur aniztasunari dagokionez, eskolak Italiara joateko erabakia hartu zuen, historia eta kultura anitzeko eta hizkuntza desberdineko herrialdea delako eta beraz, ikasleek euren etorkizunerako erabilgarriak izango diren jakintzak barneratzen dituztelako.
    Beste alde batetik, elkarbizitza sustatzen da eta errespetu jarrerak garatzen dira. Gizarteratzeko prozesua, modu egokian egiteko eta besteen iritziak, pentsaerak eta portaerak errespetatzeko eta aldi berean bakoitzarenak  kontuan izateko.

    Hau guztia kontuan izanik,ez dut uste eskolako helburuak erlazioa daukatenik egoera honekin; alabaina, ikastetxeak kontrolatzen ez zuen egoera bat zelako, hau da kanpoko gertakizun bat zen, non ikastetxeak ez zuen parte hartzen.

    miércoles, 16 de marzo de 2016

    Iker Abal Zabala

    NI ETA ESKOLA:

    Emocionante, imprevisible, alucinante, increíble…fueron algunos de los sentimientos que tuve cuando me di cuenta de lo que nos había pasado.
    Hace cuatro años, en las vacaciones de Semana Santa llego el gran día, el día que todos esperábamos desde hace ya bastante tiempo, el viaje de estudios.
    Nos íbamos a Italia, el país de los espaguetis, las chicas guapas y los monumentos gigantes. Nuestros profesores nos decían continuamente: "Aprovechad y aprender un montón de cosas nuevas y tener cuidado y que no os roben". Bendita frase.
    Una vez en Italia y después de haber visitado un montón de sitios increíbles como el anfiteatro de Roma, el David de Miguel Ángel o la famosa catedral de Florencia nos fuimos toda la clase a comer a una de las plazas que había por allí. Todo fueron risas y más risas pero en cuento llegamos a nuestro autobús (el que nos llevaba y nos traía a tos los sitios desde el hotel) no dimos cuenta de que las puertas estaban abiertas, sin nadie dentro, con lo cual eso solo quería decir una cosa, ¡nos habían robado!
    Recordando la bendita frase  de nuestros profesores empezamos a contar y a mirar cuantas cosas nos faltaban a cada uno. Algunos perdieron gran parte de su equipaje (pantalones, camisetas, zapatillas)  otros, tecnología pura y dura como teléfonos, auriculares, cargadores…En definitiva todos o casi todos perdieron algo excepto yo.
    Al llegar a mi sito, donde había ido sentado durante todos los viajes, recordé que había guardado todas mis cosas dentro del autobús, pero no podéis imaginar donde. He de reconocer que siempre he sido un poco "trasto" y "culo inquieto" por eso, esa misma mañana, al aburrirme en el trayecto hacia Roma, guardé mi mochila en una especie de doble techo que tenía el autobús al cual se accedía desde el interior. Los ladrones, no vieron esta trampilla y entonces no pudieron robarme.
    En ese momento me sentía tan afortunado de no haber perdido nada que comencé a gritar como un loco de alegría, sin darme cuenta que los demás estaban fastidiados por lo ocurrido. El profesor, un hombre muy sabio y buena persona al que yo admiraba y admiro mucho vino donde mí y me dijo lo siguiente: " Iker me alegro de que no te hayan robado pero hay gente a tu alrededor que lo está pasando mal y necesita que alguien le eche un cable". Me di cuenta enseguida de las caras de mis amigos e intente animar a todos contando unos chistes y riéndome de la situación. Al final resulto efectivo. Todos crecimos un poquito más ese día.
    Fue una semana increíble la que vivimos allí, y la repetiría una y otra vez sin cansarme.